Çok ihmal ettim blogumu. Hepimiz okula alışmaya çalışıyoruz. Daha önceki postta Yusuf'un alışma süreciyle ilgili bir şeyler yazarım demiştim o da olmadı :( Yusuf ilk başta biraz üzüldü, 5 saat okulda kalmak ona fazla geldi. beni özledi evi özledi ama bir haftanın sonunda bundan kaçış olmayacağını zevk alırsa daha kolay alışacağını anladı sanırım. Hatta bugün arkadaşlarını özlediğini bile söyledi. Sanırım evin küçük çocuklarının başına geliyor böyle şeyler, daha mı az sorumluluk veriyoruz, kendi başlarının çaresine bakmaları için rahat bırakmıyor muyuz bilemiyorum...yani bu alışma sürecinin uzamasında biraz da olsa katkım vardır herhalde :( Furkan da bu sene 4.sınıfta, o da bir sürü yeni dersle karşılaştı ama onun alışması hepimizden daha kolay oluyor çok şükür. ve ben...13 sene sonra üniversitenin amfilerinde derse girmek, not tutmak, not bulmak harıl harıl kitap aramak ve öğle yemeklerinde fast foodla karnımı doyurmaya alışmaya çalışıyorum. Dersler bana 18 yaşımdaki halimden daha güzel geliyor.Gelecek kaygısı olmadan bir dersi dinlemek sadece onu öğrenmek için; işte bu kısmı çok güzel. nasip olursa 2 sene sonra burada mezuniyetimle ilgili de bir şeyler yazarım. yani şimdilik her şey yolunda kasımdaki vizelere kadar da yolunda olacak gibi. ama vize dönemi nasıl olurum bilmiyorum. tabi dikiş işleri de sekteye uğradı, ama elimdeki kumaşlardan yukarıdakiler gibi kombinler yapmayı planlıyorum. ilk işim bir etek dikmek olacak hatta salıya kadar dikmeyi düşünüyorum. eğer dikebilirsem paylaşırım. bundan sonra okula giderken giydiklerimi de paylaşmayı düşünüyorum bir görelim bakalım 33 yaşındaki bir öğrenci okula giderken neler giyiyormuş :)) beni yorumsuz bırakmayın yorumlarınızı çok özledim
